Para crear un poema, antes bastaba con
un dolor vibrante en los tejidos y un léxico no
más amplio que el grito de un animal. Ahora
hacen falta concepto y argumento y
exploraciones comparativas al fondo de
los diccionarios. Hay cirugías en torno a
las palabras, hay palabras híbridas, medias
palabras, cuartos de palabras y hay
ambigüedad de las letras hinchadas
de tanta sabiduría. Y mi deseo
-polluelo de ruiseñor- calla aturdida por
todas estas partituras e instrumentos. Y
cuando me reclamáis significado siento cómo
la rama que sostiene el frágil nido se rompe
estrepitosamente bajo el peso del piano
que le cae encima.
/
Stworzyć wiersz – kiedyś wystarczał
wibrujący ból w tkankach i zasób słów nie
większy od krzyku zwierzęcia. Teraz
potrzebna jest koncepcja i racja i
eksploracje porównawcze w głębiny
słowników. Są zabiegi chirurgiczne wokół
słów, są słowa hybrydy, pół – słowa, ćwierć –
słowa i jest dwuznaczność liter
spuchniętych od mądrości. I pragnienie
moje – pisklę słowicze milczy ogłupiałe od
tych wszystkich partytur i instrumentów. I
kiedy żądacie ode mnie znaczenia czuję, jak
gałąź podtrzymująca cienkie gniazdo łamie
się z trzaskiem pod ciężarem zrzuconego
fortepianu.
