parnia abbasi / la estrella extinguida

Lloré por ambos 

por ti 

y por mí 

soplas 

a las estrellas mis lágrimas

en tu mundo 

la libertad de la luz 

en el mío 

la persecución de las sombras 

tú y yo llegaremos al fin

en algún lugar 

el poema más hermoso del mundo 

se detiene 

empiezas 

en algún lugar 

a plañir el murmullo de la vida 

pero terminaré 

ardo

seré esa estrella extinguida 

en tu cielo 

como humo

***

Parnia Abbasi (Teherán, 2001-2025)

Versión de Verónica Jiménez

Emma Gunst

/

ستاره‌ی خاموش

برای هر دو گریستم

برای تو

و خودم

ستاره‌های اشکم را

در آسمانت فوت می‌کنی

در دنیای تو

رهایی نور

در دنیای من

بازی سایه‌ها

در جایی

من و تو تمام می‌شویم

زیباترین شعر جهان

لال می‌شود

در جایی

تو شروع می‌شوی

نجوای زندگی را

فریاد می‌کنی

در هزار جا

من به پایان می‌رسم

می‌سوزم

می‌شوم ستاره‌ای خاموش

که در آسمانت

دود می‌شود.